Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

Μεταμνημονιακή Ελλάδα (άρθρο μου για την Θεσσαλονίκη της 28/1/2013)


Η Ελλάδα μετά το μνημόνιο δεν έχει περιγραφεί επαρκώς από καμία πολιτική δύναμη. Η σφοδρότητα της αντιπαράθεσης με επίκεντρο το μνημόνιο καθώς και η επίπτωση της εφαρμογής του στο βιοτικό επίπεδο των πολιτών δεν άφησαν και εν πολλοίς δεν αφήνουν χώρο για τέτοιες συζητήσεις. Το σκηνικό περιπλέκεται ακόμη περισσότερο καθώς βασικοί σχεδιαστές του μνημονίου παραδέχονται πως βάσισαν το πρόγραμμα σε λάθος παραδοχές και ταυτόχρονα έχει εδραιωθεί η πεποίθηση πως το διαρθρωτικό του σκέλος δεν εφαρμόστηκε και οδηγηθήκαμε σε αλλεπάλληλες οριζόντιες περικοπές και αύξηση των φορολογικών βαρών. 

Βέβαια να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως οι λανθασμένες αρχικές παραδοχές δεν οφείλονται σε κάποιο συνωμοσιολογικό σχέδιο καταστροφής της χώρας, αλλά σε υποεκτίμηση των στρεβλώσεων της ελληνικής οικονομίας. Στρεβλώσεις που δεν στάθηκε ικανό, για πολλούς λόγους, να αντιμετωπιστούν με ταχύ και αποτελεσματικό τρόπο από τις κυβερνήσεις.

Σήμερα, ο έντονος διχασμός στο δημόσιο λόγο περί του μνημονίου φαίνεται να έχει υποχωρήσει. Το δίλημμα μνημόνιο – αντιμνημόνιο έχει ατονήσει. Παραμένει όμως στο κοινωνικό πεδίο μια εικόνα που διαμορφώθηκε από τις εκλογές του Ιουνίου του 2012. Οι τρεις επάλληλες πολώσεις σκιαγραφούν μια Ελλάδα βαθιά διχασμένη σε διαφορετικά επίπεδα. Ταξικότητα της ψήφου, ηλικιακός διαχωρισμός και γεωγραφικός διαχωρισμός διαμορφώνουν μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να παραβλεφθεί από κανέναν.

Σε αυτή την πραγματικότητα θα περίμενε κανείς να υπάρξει μια ποιοτική διαφοροποίηση και να γίνουν οι πρώτες απόπειρες των πολιτικών δυνάμεων να προσδώσουν περιεχόμενο και να περιγράψουν την μεταμνημονιακή Ελλάδα με βάση το πολιτικό τους σχέδιο. Αντ’ αυτού γινόμαστε μάρτυρες μιας τεχνητής πόλωσης χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο με ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι δε τόσο εξόφθαλμα τεχνητή, που σε κάνει να απορείς εάν αυτά που λέγονται ένθεν κακείθεν γίνονται πιστευτά από τους ίδιους που τα εκστομίζουν. Δυστυχώς φαίνεται πως πρόκειται για μία πολιτική στρατηγική των δύο κομμάτων ώστε και να διατηρήσουν τη συνοχή των στρατοπέδων τους.

Η Νέα Δημοκρατία μεταχειριζόμενη δια στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου μετεμφυλιακό λόγο προσπαθεί να αποκρύψει την απουσία ενός πολιτικού σχεδίου για τη χώρα, συγκρατώντας παράλληλα τις λαϊκές μάζες ψηφοφόρων της που πλήττονται. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη προσπαθεί να αποκρύψει τον διπλό λόγο που εκφέρεται εντός και εκτός συνόρων. Ένταση, πόλωση, αλληλοκατηγορίες, περιττή οξύτητα σε μία ήδη βαθιά διαιρεμένη κοινωνία.

Πώς θα στηθούν νέες κοινωνικοπολιτικές συμμαχίες; Ποιοι θα συμμαχήσουν ώστε να προχωρήσει η χώρα. Ποιος θα αναλάβει να περιγράψει την μεταμνημονιακή Ελλάδα και τι περιεχόμενο θα της δώσει; Μπορούμε να συνεχίσουμε με αυτούς τους ρυθμούς και αυτές τις στρατηγικές; Η απάντηση είναι πως όχι.

Καταλληλότερος ιδεολογικοπολιτικός χώρος για αυτή την αποστολή είναι η κεντροαριστερά. Το πολιτικό σχέδιο της κεντροαριστεράς που δεν θα ταυτίζεται με αυτό της Δεξιάς και θα επιχειρεί συνθέσεις και συμμαχίες είναι το προσφορότερο για να περιγραφεί η νέα Ελλάδα Είναι ο χώρος της κεντροαριστεράς που παρά τον κατακερματισμό του συζητά, ψάχνει και ψάχνεται, προτείνει. Και ορθά η Δημοκρατική Αριστερά και το ΠΑ.ΣΟ.Κ επιχειρούν να διαφοροποιηθούν από αυτό το σκηνικό. Διαφοροποίηση που δεν θέτει εν αμφιβόλω την κυβέρνηση συνεργασίας και τον βασικό στόχο που αυτή υπηρετεί αλλά βάζει όρια.

Τα κεντροαριστερά κόμματα εάν συνδεθούν με ορισμένες επί μέρους επιτυχίες και πρωτοβουλίες που θα αλλάξουν το παράδειγμα και περιγράψουν πώς θέλουν την Ελλάδα το 2020 έχουν ρόλο. Στο χέρι τους είναι εάν αυτός θα είναι πρωταγωνιστικός.

4 σχόλια:

  1. Στρεβλώσεις η ελληνική οικονομία; Η οικονομία του Ισημερινού είχε στρεβλώσεις; Εκείνη της Αργεντινής; της Χιλής;
    Δεν είναι, αγαπητέ, πρόβλημα των στρεβλώσεων. Από την αρχή σημειώνονταν ότι τα νούμερα δε θα βγουν, ότι οι άμεσοι και έμμεσοι στόχοι ήταν ηλίθιοι (αφού θα κατέληγες στην καλή περίπτωση να χρωστάς περισσότερα από αυτά που χρωστούσες, βλ. το 2020 θα χρωστάμε όσα το 2009).
    Πάντως το ότι ο κατάλληλος χώρος σύνδεσης της κοινωνίας γύρω από την κεντροαριστερά, μένει μετέωρο. Δεν επιχειρηματολογείς για ποιο λόγο είναι αυτός ο καταλληλότερος χώρος. Πχ γιατί να μην είναι η αριστερή σοσιαλδημοκρατία, που ταξικά είναι πιο κοντά στη μεσαία τάξη και τα λαϊκά στρώματα; Η κενροαριστερά (το αριστερά συμβατικά το χρησιμοποιώ ως β΄ συνθετικό) απέδειξε ότι αδιαφορεί για τα μεσαία και λαϊκά στρώματα μέσα από τις επιλογές της για διάλυση του κράτους, φορολόγηση μόνο των μεσαίων και κατώτερων τάξεων, υπερφαλλαγισμό της διαφωνίας τους και χρήση βίας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δήμο δεν έχω άπλετο χώρο στην εφημερίδα
    Σε ό,τι αφορά στους λανθασμένου συντελεστές σε παραπέμπω στο σημερινό άρθρο Ματσαγγάνη στο protagon που αναλύει επάκριβώς ποιες είναι οι στρεβλώσεις που οδήγησαν σε υποεκτίμιση.
    Το ότι το 2020 θα χρωστάς όσα το 2009 δεν αντέχει σε κριτική καθώς το ζήτημα είναι η τάση , η δυναμική του χρέους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ίσως φταίει η διατύπωση. Φυσικα κι η ελληνική οικονομία έχει στρεβλώσεις, αλίμονο το ζω, το βλέπω, το αντιπαλεύω... Αλλά το ίδιο σχεδόν πρόγραμμα της τρόίκας έχουν με άλλα λόγια, με ή χωρίς μνημόνιο στην Ισπανία, την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και παλαιότερα στη Χιλή, τον Ισημερινό κλπ... Όλοι τις ίδες στρεβλώσεις είχαν;

    Η δε απουσία επιχειρηματολόγησης τέθηκε ως κριτική με στόχο τη βελτίωση. Αν θες θα προτιμούσα το άρθρο να στηριχτεί σε αυτό το σημείο κι όχι να προσπερνά τόσο απλά χωρίς επιχειρηματολογία (αλλά αυτό βεβαίως θα άλλαζε το άρθρο εντελώς, και δεν ξέρω τον πραγματικό σου σκοπό όταν το έγραφες. Φυσικά κι είνο δικό σου το κέιμνεο, ό,τι θες γράφεις, εννοείται).
    Το τελευταίο που σημειώνεις δεν το κατάλαβα πάντως. Η δυναμική το 2020 εννοείς ότι θα είναι καλύτερη; Δηλαδή θα φτωχύνουμε τόσο λαό, οδηγούνται σε ένδεια (άστεγοι, συσσίτια, επιτροπές αλληλεγγύης) τόσα άτομα απλά για να έχουμε μετά από 10 δυναμική; Και τι δυναμική θα είναι αυτή; Με ποιες μελέτες; Με του ΔΝΤ που παραδέχεται λάθη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είπαμε διαβασε Μανο Ματσαγγάνη.

      Η δυναμικη του χρεους....
      Εαν ας πουμε δεν ειχαμε κριση καισυνεχιζαμε ομαλα ποσο θα ηταν το χρεος; Η δυναμικη του χρεους θα ειναι πτωτικη και εαν συνδιαστει με κουρεμα osi ακομα καλυτερα

      Διαγραφή